محمد بن عبد الله بن عبيد الله بن محمود

368

تحفه خانى ( فارسى )

روغن زيبق بوده باشد بايد نيم‌گرم ماليد و دواء المسك حار درين باب نافع و اجزاى او ازين ادويه بايد مصطگى و سنبل و دارچينى و قرنفل و جوزبوا و كبابه و قاقله و سعد و هيل‌بوا و اذخر و پوست ترنج و عود و تخم بادرنجبويه و تخم بادروج و تخم فرنجمشك و باديان و مرزنجوش و نمام و زنجبيل و دارفلفل از هر يك دوازده و نيم مثقال و مرواريد ناسفته و كهربا و مرجان سفيد و هر دو بهمن كه سرخ و سفيدست و ساذج هندى و زرنباد و درونج عقربى از هريك شش مثقال و دانگى و نيم ، مشك خالص دانگ و نيم ابريشم مقراض كرده در غايت نازكى يك مثقال مجموع ادويه نيك كوفته و پيخته اگر عسل بهليله كابلى يعنى كه هليله را به آن پرورده باشند پيدا شود خوب و الّا به دو وزن تمام ادويه عسل صافى خلط كرده نيك برهم زده بايد برداشت و مقدار خوردن ازين معجون بر نهار يك مثقال است . سوء المزاج يابس و اما اگر سوء مزاج يابس عارض دل شود و علامت او نحافت و لاغرى بدن است و صغر نبض و تواتر آنست و سفيدى رنگ بول و علاج او هر صباح جلاب از نيلوفر و بادرنجبويه از هريك سه درم كه دو مثقال است و قند سفيد ده درم مجموع بر وجهى كه عادتست طبخ كرده قند آميخته نيم‌گرم بايد آشاميد غذا ماش مقشر با شيرهء مغز بادام و كدو و اسفاناخ و خوردن ماء الشعير بروغن بادام و خوردن شير بز و يا شير خر و دخول حمام و استعمال آب نيم‌گرم كردن و بر سينه ضماد از موم روغن كه از روغن بنفشه و يا روغن نيلوفر ساخته باشند بايد كرد و اگر اندك كتيرا نيز با اين موم روغن مخلوط باشد صواب بود و خوردن اين معجون كه مذكور مىگردد دل را